Kodlama Ajansıyla 35 Günde Yarı Milyon Satır: İnsan Üzerindeki Etkisi

Üç ay boyunca adım attığım her yerde izleniyor olsam da, aslında hiçbir yere gitmiyordum.

12 Mart'ta bilgisayarımın terminalinde Claude Code adında bir kodlama ajanı kurduktan sadece 35 gün sonra, daha önce var olmayan 15 yeni depoda toplam 557 bin satır kod yazmıştım. 17 Mart'tan itibaren benim adımı taşıyan herhangi bir Git deposu yoktu; ilk kez 17 Mart Salı sabahı saat 11.46'da git init komutunu kendi makinemde çalıştırmıştım. Yirmi yıllık teknoloji kariyerim boyunca birçok projeye katkıda bulundum, ancak hiçbir zaman yalnızca kendi adımı taşıyan bir depo yönetmemiştim.

Bu süreçte neler yaşadığımı anlamak için sayısal verilerden başka bir yol yok. Sağlık kayıtları, Git geçmişi, Claude Code oturum dökümleri ve hatta kredi kartı ekstreleri, her şey elimdeydi. Rakamlar yalan söylemez: 12 Mart'tan itibaren 'makine bölgesi' adı verilen bu sürecin başlangıcında beni tamamen tüketmişti.

Makine Bölgesi: Kod ve Bağımlılık Döngüsü

Claude Code, terminal içinde çalışan ve doğal dil komutlarıyla kod üreten, testleri çalıştıran, hataları düzeltip sonuçları commit eden bir ajan olarak tanıtılıyor. Geliştiricilerle gerçek zamanlı sohbet benzeri bir etkileşim sunan bu araç, kullanıcıların istedikleri özelliği tarif etmeleriyle birkaç saniye içinde yanıt veriyor.

Kullanım sürecinde ortaya çıkan kalıp basit ama yıkıcıydı:

• Bir özellik talep ediyorum, ajan kodu yazıyor.
• Kod çalışıyor, ancak yanında düzeltilecek bir şey görüyorum, bunu da talep ediyorum.
• Ajan hatayı gideriyor.
• Bir sonraki adım yalnızca bir tuş vuruşu uzakta.

Bu etkileşim modeli, gerçek anlamda 'döngü'ydü: istek, yanıt, bir sonraki istek. API gecikmesi genellikle iki saniyenin altında olan bu süreç, değişken oranlı pekiştirmeyle birleşince bağımlılık yapıcı bir hal aldı. Beynin ödül sistemi, her başarılı yanıtla tetikleniyor ve sürekli yeni eylemler talep etmeye yönlendiriyordu.

Vücudun ve Zihnin Yıkımı: Rakamların Dili

16 Ocak ile 11 Mart arasındaki dönem 'baz dönem' olarak adlandırılıyor. 12 Mart'tan itibarenyse 'ateşlenme haftası' başladı. Bu yedi gün boyunca bedenim ve zihnimde neler olduğunu rakamlar çok açık şekilde gösteriyor:

• Adım sayısı: Baz dönemde günlük ortalama 12.250 adım atarken, ateşlenme haftasında bu sayı 1.636,5'e düştü. Yani %86,6 azalma yaşandı. 19 Mart'ta günlük adım sayısı sadece 243'e kadar geriledi.
• Uyku süresi: Baz dönemde gece ortalama 5 saat 53 dakika uyurken, ateşlenme haftasında beş gecenin hiçbirinde 'ana uyku' tespit edilemedi. Apple Watch, yeterince uzun bir kesintisiz uyku bloğu bulamadı. Hafta boyunca en uzun kesintisiz uykum yaklaşık 48 saat sürdü.
• Uyku ortası: Baz dönemde uyku ortası 03.39 iken, ateşlenme haftasında 05.43'e kaydı. Toplamda iki saat dört dakika geriye kayma yaşandı. Uyanma saati dört saat kırk sekiz dakika daha geç oldu.
• Kalp hızı değişkenliği: Baz dönemde ortalama 74,7 ms olan kalp hızı değişkenliği, ateşlenme haftasında %11 düşerek 66,4 ms'ye indi ve otuz gün sonra bile tam olarak toparlanmadı.
• Fotoğraf çekme aktivitesi: Baz dönemde günlük ortalama 104 fotoğraf çekilirken, ateşlenme haftasında bu sayı üçe düştü. Yani yaşam belgeleme aktivitesinde %97,2'lik bir düşüş yaşandı. Ev dışında çekilen fotoğraf oranı da %87'den %25'e geriledi. Telefon artık hiçbir yere gitmiyordu.

Maliyet ve İnsan Bedeli: Gerçek Rakamlar

Bu süreç sadece sağlığımı değil, bütçemi de altüst etti. İlk on gün içinde sadece API kredilerine 305,52 dolar harcarken, aynı ay market harcamalarımın tamamından fazla para çıktı. Ayrıca 17 Mart'ta Claude Max 20x aboneliğine 249,99 dolar ödeyerek geçiş yaptım.

22 Mart saat 21.31'de üçüncü API kredi kesintisi yaşandı. Yetmiş sekiz saniye sonra 95,63 dolarlık bir kredi yüklemesi daha yaptım. Bu, benim için bir uyarı olmadı. Süreç, tıpkı kod yazma hızı gibi, kontrolden çıkmaya devam etti.

Daha da endişe verici olan, 2 Nisan'da hasta bakım evinde olan teyzemin vefat etmesiydi. Ölümünden iki gün sonra, 4 Nisan'da, doksan günlük dönemimdeki en yoğun Claude Code gününü yaşadım: 23.476 olay, 21,7 saat aktif süre ve sadece 102 dakika uyku. En uzun kesintisiz oturumum 8 Nisan saat 20.34'ten 9 Nisan 23.16'ya kadar 26 saat 42 dakika sürdü. Bu oturum, teyzemin vefatından sonraki günü de kapsıyordu. Ürettiğim kod hâlâ üretimde çalışıyor.

5 Nisan saat 21.02'deyse otuz beş günlük en büyük API kredi yüklemesi olan 106,25 dolar daha harcandı.

Sonuç: Teknoloji Bağımlılığının Sınırları

Bu hikaye, yapay zeka destekli araçların üretkenlik artışı sağladığını gösteriyor. Ancak aynı zamanda, insan bedeni ve zihni üzerinde yaratabileceği tahribatı da gözler önüne seriyor.

Teknoloji, hayatımızı kolaylaştırmak için var. Ancak bağımlılık yapıcı döngülerden kaçınmak için sınırlar koymak şart. Makineye bağımlı hale gelmeden önce, kendi sağlığımızın ve dengenin de kodunu yazmamız gerekiyor.